هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد فراق یار و ناراحتی‌های ناشی از آن می‌گوید. او از بی‌مهری معشوق، آتش دل و اشک‌های خونین سخن می‌گوید و با تصاویری مانند نرگس بیمار و بلبل گریبان‌چاک، غم و اندوه خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند فراق و اندوه ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

چشم نرگس

غم درآمد ز درم چون ز برم یار برفت
عیش و نوش و طربم، جمله به یکبار برفت ۱

بنوشتم چو ز بی مهریت ای مه، شرحی
آتش افتاد به لوح و، قلم از کار برفت ۲

خواست نرگس که به چشم تو کند همچشمی
نتوانست، سر افکنده و بیمار برفت ۳

مگر از روی تو، بلبل سخنی گفت به گل
که بزد چاک گریبان و، ز گلزار برفت؟ ۴

چهره زرد من، از هجر رخت گلگون شد
بسکه خون دلم از دیده به رخسار برفت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۵۳۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:تشنگی
گوهر بعدی:آتشی در خرمن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.