هوش مصنوعی: این شعر از حافظ است که در آن شاعر از عشق و جستجوی معشوق سخن می‌گوید. او از نبودن ابزارهای شادی مانند شمع، شکر، و موسیقی شکایت می‌کند، اما عشق را به عنوان تنها راه نجات می‌بیند. شعر همچنین به مفاهیمی مانند صبر، تقدیر، و امید اشاره دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات شعر نیاز به درک ادبی و فرهنگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

سفر با او

بی شاهد و شمع و شکر و می، چه توان کرد؟
بی بربط و طنبور و دفّ و نی، چه توان کرد؟ ۱

سر کرد قدم در طلب او به ره عشق
این مرحله را گر نکنم طی، چه توان کرد؟ ۲

بردار یکی توشه که هنگام عزیمت
با داشتن جام جم و کی، چه توان کرد؟ ۳

امروز که از حاصل عشقت نزدم دم
فردا بتو گوید که کجا؟ هی! چه توان کرد؟ ۴

ای نخل خرامان برسی در ثمر آئی
باشد که بیاید ز قفا دی، چه توان کرد؟ ۵

با آن بت طنّاز در این شهر صبوحی
تا آنکه نسازی سفر از ری، چه توان کرد؟ ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۵۲۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شب هجران
گوهر بعدی:بهانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.