خمخانه حق

شام هجران مرا صبح نمایان آمد
محنت آخر شد و اندوه به پایان آمد ۱

نفس باد صبا باز مسیحائی کرد
مگر از زلف خم در خم جانان آمد ۲

شکر ایزد که دگر بار، به کوری رقیب
دلبرم شاد رخ و خرّم و خندان آمد ۳

عجبی نیست گرم از کرم پیر مغان
رنج راحت شد و هم درد به درمان آمد ۴

گر چه بسیار چشیدی ستم ز هر فراق
دلبر شاد به بزمت شکرستان آمد ۵

ساقیا! ساغر لبریز از آن باده بده
که ز خمخانهٔ حق، هدیه به مستان آمد ۶

مطرب! آغاز کن آن نغمهٔ داوودی را
که ز الحان خوشش، جان به سلیمان آمد ۷

مژده ای صدر نشینان صف میکده، باز
که صبوحی ز حرم مست و غزلخوان آمد ۸