آتش سینه

پرده تا باد صبا از رخ جانانه کشید
پیش رویم همه جا نقش پریخانه کشید ۱

ماجرایی که کشید از سر زلفش دل من
می‌توان گفت که در سلسله، دیوانه کشید ۲

میل بر باده و پیمانه و ساقی نکند
هر که با یاد لب لعل تو پیمانه کشید ۳

دل جمعی است پریشان و، ندانم امشب
که سر زلف دلآرام تو را شانه کشید؟ ۴

شعلهٔ شمع، شرر بر پر پروانه بزد
آتش عشق، شرر بر من دیوانه کشید ۵

رشک آتشکده شد سینهٔ بی کینهٔ من
آتش عشق تو، بس شعله در این خانه کشید ۶

مژده بردند بر پیر مغان مغبچگان
که صبوحی ز حرم، رخت به میخانه کشید ۷