هوش مصنوعی: شاعر در این متن بیان می‌کند که خودش باعث گرفتاری‌هایش شده است، مانند مرغی که به دام افتاده و خود را به بلا دچار کرده است. او اشاره می‌کند که نه فکری برای نجات خود داشته و نه توانایی رهایی، و در نهایت خود را بی‌دست و پا کرده است.
رده سنی: 15+ متن دارای مضامین عمیق عاطفی و خودانتقادی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، محتوای غمگین و فلسفی آن مناسب سنین بالاتر است.

مبتلا

من آن مرغم که افکندم بدام صد بلا خود را
به یک رو از پی هنگام کردم مبتلا خود را ۱

نه دستی داشتم در سر، نه پائی داشتم در گل
بدست خویش کردم اینچنین بی‌دست و پا خود را ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

قبلی:غزلیات
گوهر بعدی:زلف تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.