رباعی ۳۴ - راه ازل و ابد، زبان و سرِ توست

راه ازل و ابد، زبان و سرِ توست
و آن دّر که کسی نسفت، در کشور توست ۱

چیزی چه طلب کنی؟ که گم کرده نه ای
از خود بطلب، که نقد تو در بر توست ۲