رباعی ۸۷ - می‌زن نفسی، کاین دم از او می‌زاید

می‌زن نفسی، کاین دم از او می‌زاید
وین دم، دم ماست، گر تو را می‌شاید ۱

گر در یابی، زنده بمانی جاوید
ور نه دم ماست، هم به ما می‌آید ۲