شمارهٔ ۱۰۴ - در ذم می

خرد را عجب آید از این نبید
وز آنکو به نبیدش دل آرمید ۱

می از تن بزداید توان و هوش
فراوان ضرر است اندرین نبید ۲

در آغاز، عروسی بود نکو
به فرجام‌، عجوزی شود پلید ۳

خدایی که به خیر آفرید خلق
شرانگیزتر از می نیافرید ۴

بسا سرو بلندا که کرد پست
بسا جان گرامی که بشکرید ۵

بسا مرد شریفا که می بخورد
پلیدی به جهان درپراکنید ۶