هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از طبیعت و عناصر آن مانند ابر، باران، بهار و سبزه به عنوان استعارههایی برای بیان احساسات عمیق انسانی مانند غم، ناامیدی و آرزو استفاده میکند. شاعر از بیتفاوتی طبیعت نسبت به رنج انسان شکایت میکند و آرزو میکند که تغییراتی در جهان ایجاد شود تا امید و شادی بازگردد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق و استعارههای پیچیدهای است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، موضوعات غم و ناامیدی مطرح شده ممکن است برای خوانندگان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۲۹ - شاهدی کز پی او دیدهٔ گریانی نیست
شاهدی کز پی او دیدهٔ گریانی نیست
نوبهاریست که هیچش نم بارانی نیست ۱
گر شبانگه نشود دیدهٔ ابری گریان
بامدادان به چمن غنچه ی خندانی نیست ۲
الله الله مکن ای ابر چنین سنگدلی
کز عطش در دل افسرده ی ما جانی نیست ۳
گرتوبر سبزه وربحان نکنی مرحمتی
برلب جوی دگر سبزه وریحانی نیست ۴
آتش جور عدو بس، تو دگر باد مدم
مستان آب کسی را که به کف نانی نیست ۵
ایبهار ار بهحقیقت رسی اولی است که چرخ
سنگ بارد به چنین شهرکه انسانی نیست ۶
نوبهاریست که هیچش نم بارانی نیست ۱
گر شبانگه نشود دیدهٔ ابری گریان
بامدادان به چمن غنچه ی خندانی نیست ۲
الله الله مکن ای ابر چنین سنگدلی
کز عطش در دل افسرده ی ما جانی نیست ۳
گرتوبر سبزه وربحان نکنی مرحمتی
برلب جوی دگر سبزه وریحانی نیست ۴
آتش جور عدو بس، تو دگر باد مدم
مستان آب کسی را که به کف نانی نیست ۵
ایبهار ار بهحقیقت رسی اولی است که چرخ
سنگ بارد به چنین شهرکه انسانی نیست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸ - اصلاح آشیانه به دست من و تو نیست
گوهر بعدی:شماره ۳۰ - در پایش اوفتادم و اصلا ثمر نداشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
