هوش مصنوعی:
این شعر به توصیف زیباییهای طبیعت در صبحدم و احساس شادی و نشاط ناشی از آن میپردازد. نسیم صبحگاهی، درختان سرو، سنبل و نرگس، همگی نمادهای شادی و زندگی هستند. همچنین، اشارهای به جشن باستانی و یادبود شخصیتهای تاریخی مانند زردشت و جمشید دارد. در نهایت، شعر با توصیف نسیمی که از فرغانه میوزد، حس عشق و نیاز را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی، تاریخی و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و نمادهای تاریخی و فرهنگی نیاز به سطحی از دانش و بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۵۳ - نسیم صبحدم ازکوهپایه باز آمد
نسیم صبحدم ازکوهپایه باز آمد
درخت سرو ز شادی به اهتزاز آمد ۱
بیاکه طرهٔ سنبل زشوق گشت پریش
بیا که دیدهٔ نرگس به راه باز آمد ۲
به یاد حضرت زردشت جام باده بنومن
که جشن حضرت جمشید جم فراز آمد ۳
تو ناز می کن و دل میشکاف و رخ میتاب
که پیش ناز توام نوبت نیاز آمد ۴
ببین که از در فرغانه میوزد امروز
همان نسیم که دوش از ره حجاز آمد ۵
درخت سرو ز شادی به اهتزاز آمد ۱
بیاکه طرهٔ سنبل زشوق گشت پریش
بیا که دیدهٔ نرگس به راه باز آمد ۲
به یاد حضرت زردشت جام باده بنومن
که جشن حضرت جمشید جم فراز آمد ۳
تو ناز می کن و دل میشکاف و رخ میتاب
که پیش ناز توام نوبت نیاز آمد ۴
ببین که از در فرغانه میوزد امروز
همان نسیم که دوش از ره حجاز آمد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲ - گل مقصود نچید آن که چو من خوار نشد
گوهر بعدی:شماره ۵۴ - راستی روی نکویش به گلستان ماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.