شماره ۸۳ - منم که عشق بتانم نموده پیر و کهن

منم که عشق بتانم نموده پیر و کهن
ندانم اینکه چه افتاده عشق را با من ۱

بلی هر آنکو عشق بتانش چیره شود
شگفت نیست گر آید نزار و پیر و کهن ۲

ز رنج و درد چنان شد تنم که گر بینی
گمان بری که سرشته ز رنج و دردم تن ۳

مرا ز عشق که بر اهرمن نصیب مباد
سیه‌ تر آمده گیتی ز جان اهریمن ۴

چو تفته آهن‌، دل در برم از آن بگداخت
که یار را به‌ بر اندر دلی است چون آهن ۵

تنم بکاست از آنگه که عشق ورزبدم
بلی بکاهد مردم ز عشق ورزبدن ۶

ازآن زمان که مرا عشق زد به دامان دست
همی فشانم خون از دو دیده بر دامن ۷

دلم بیفسرد از جور یار و درد فراق
تنم بفرسود از گردش دی و بهمن ۸

سخن ز عشق به کس گرچه می‌نگویم لیک
شرار عشق پدید آیدم ز سوز سخن ۹

هوای یارم آمیخته است با رگ و پوست
چو رنگ و بوی نهفته به لاله و لادن ۱۰

مرا رسید ز عشق آنچه ز آتش اندر عود
مرا مبین‌، که همه اوست اینکه بینی من ۱۱