هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، با استفاده از استعاره‌ها و کنایه‌های زیبا، به موضوعاتی مانند عشق، رقابت، ریاکاری، و تضاد بین حقیقت و ظاهر می‌پردازد. شاعر از چشم‌های نرگس‌گونه و موهای سنبل‌گونه معشوق سخن می‌گوید و از رقیب در عشق می‌هراسد. همچنین، به تفاوت بین عشق حقیقی و ریاکاری اشاره می‌کند و تضاد بین زندگی در میکده و صومعه را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و کنایه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۸۵ - ای نرگست به خلق در فتنه بازکن

ای نرگست به خلق در فتنه بازکن
وی سنبل تودست تطاول درازکن‌* ۱

چشمانت را حذر بود از دیدن رقیب
همچون مریضکان ز مرگ احترازکن ۲

الفت چگونه دست دهد بین ما وشیخ
ماکار بر حقیقت و او بر مجازکن ۳

ما در درون میکده صهبا به جام ربز
شیخ از درون صومعه گردن درازکن ۴

با دشمنان ز ضعف دم از دوستی زدیم
چون ملحدی به خاطر مردم نمازکن ۵

کار بهار و یار به دور اوفتدکه هست
دایم بهار نازکش و یار نازکن ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۴ - ای دوست بیا لختی ترک می و ساغرکن
گوهر بعدی:شماره ۸۶ - تا توانی دفع غم از خاطر غمناک کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.