شماره ۹۱ - علی‌الصباح که بر طره‌ات زنی شانه

علی‌الصباح که بر طره‌ات زنی شانه
هزار نافه گشایی میان کاشانه ۱

گر از بهشت گریزدکسی رواست بسی
که هست چون‌توبهشتی رخیش‌ درخانه ۲

کسان زنند به دیوانگیم طعنه و من
برآن که از غم عشق تو نیست دیوانه ۳

کجا برون روی ای مهر دوست از دل من
که گنج را نسزد جای جز به ویرانه ۴

کنون که وصل میسر نمی‌شود باری
من و فراق تو و ناله‌های مستانه ۵

بگو به دوست نشاید نهاد پای امید
به خانه‌ای که در آن سرکشید بیگانه ۶

عجب نباشد اگرشمع را بسوزد تن
به جرم اینکه زد آتش به جان پروانه ۷

بهارکشته ی ترکی بودکه در ره او
گذشته شعر وی ازتاشکند و فرغانه ۸