شمارهٔ ۱۳۸ - در سوگ پدر

دربغ و دردکه ازکید چرخ و فتنه دهر
بشد صبوری و ازکف ربود صبر جهان ۱

دربغ از آن دل دانا که از جفای سپهر
گزید خاک سیه را ز بهر خویش مکان ۲

صبوری آن ملک شاعران طوس برفت
بجای ماند همه ملک شعر بی‌سلطان ۳

شد از میانه ادیبی که ملک دانش را
حیات بود بدو چون حیات جسم به جان ۴

شد از میانه یکی فاضلی معانی‌سنج
که داشت نامهٔ دانش بنام او عنوان ۵

دگر نیابد گیتی شبیهش از اشباه
دگر نیارد دوران قرینش از اقران ۶

بغیر طبع و دل راد او ندیده کسی
نهفته گردد در خاک‌، قلزم و عمان ۷

بغیر رای رزینش کسی ندارد یاد
که آفتاب شود زیر خاک تیره نهان ۸

چو بود گنج خرد در زمین نهان گردید
بلی هماره بود گنج در زمین پنهان ۹

شکست رونق بازار فضل ازین سودا
ببست دکهٔ علم و هنر ازبن خسران ۱۰

به سوگواری او بین به نامه و خامه
یکی دریده قبا و یکی بریده زبان ۱۱

نبود در سر او جز هوای آل رسول
نبود در دل او جز محبت اینان ۱۲

ز دار فانی بگرفت ره سوی باقی
که گفته است خدا « کل من علیها فان‌» ۱۳