هوش مصنوعی:
شخصی در غم از دست دادن مادرش (یا فردی عزیز) سوگواری میکند و احساس تاریکی و تنهایی میکند. او به قبر مادرش میرود و خود را مانند فانوسی بدون شمع توصیف میکند.
رده سنی:
12+
متن دارای مضامین عاطفی و سوگواری است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال سنگین باشد. درک این احساسات معمولاً برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
شمارهٔ ۴۴ - در مرگ مادر
ای شمع شبستان من، ای مام گرام
رفتی و سیه شد به من از غم ایام ۱
بر قبر تو اوفتادم ای گمشده مام
چون فانوسی که شمع آن گشته تمام ۲
رفتی و سیه شد به من از غم ایام ۱
بر قبر تو اوفتادم ای گمشده مام
چون فانوسی که شمع آن گشته تمام ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۳ - شهر تهران
گوهر بعدی:شماره ۴۵ - در زلف تو آشوب زمن میبینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
