هوش مصنوعی:
این شعر به توصیف زیبایی و معجزهآسا بودن وجود یک فرد میپردازد که گویی از سوی عرش الهی به جهان آمده است. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند گل سرخ، ارغوان، شکوفه و پرنده، به ستایش این شخصیت پرداخته و او را فراتر از حد توان توصیف میکند.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و استعاری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شاعرانه و تصاویر پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
تو
تو در حضورِ چه هنگامهای جوان شدهای؟
که نازنینتر از آنحد که میتوان شدهای
تو زادهٔ شب و روزِ کدام موهبتی؟
که آبِ رویِ گلِ سرخ و ارغوان شدهای
تمامِ معجزهها در تو جمع آمدهاند
مگر که از طرفِ عرش ارمغان شدهای
طراوتِ سحری،لطفِ شامگاهانی
قیامتی ز طلسماتِ آسمان شدهای
شکوفهٔ چه درختی؟ پرندهٔ چه بهار؟
که بیصداییِ ما را ترانهخوان شدهای
هزار بار به پیشِِ تو میتوان مردن
خجسته باد چه نیکونفس،چه جان شدهای!
کابل - ثور ۱۳۶۷
که نازنینتر از آنحد که میتوان شدهای
تو زادهٔ شب و روزِ کدام موهبتی؟
که آبِ رویِ گلِ سرخ و ارغوان شدهای
تمامِ معجزهها در تو جمع آمدهاند
مگر که از طرفِ عرش ارمغان شدهای
طراوتِ سحری،لطفِ شامگاهانی
قیامتی ز طلسماتِ آسمان شدهای
شکوفهٔ چه درختی؟ پرندهٔ چه بهار؟
که بیصداییِ ما را ترانهخوان شدهای
هزار بار به پیشِِ تو میتوان مردن
خجسته باد چه نیکونفس،چه جان شدهای!
کابل - ثور ۱۳۶۷
۳۵۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:آزادی
گوهر بعدی:مگو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
