خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عرفانی است که به مفاهیمی مانند عشق، تسلیم، درد و رنج، و جذبه‌های معنوی می‌پردازد. شاعر از نمادهایی مانند یعقوب، آیینه، خار و گل، و بحر پرآشوب استفاده کرده تا احساسات عمیق و پیچیده‌ای را بیان کند. در نهایت، متن بر این نکته تأکید دارد که تمایز بین زشت و زیبا در نزد عارفان و روشن‌ضمیران معنای دیگری دارد.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار خواهد بود. همچنین، برخی از اشارات و استعاره‌ها ممکن است نیاز به دانش ادبی و تجربه زندگی بیشتری برای درک کامل داشته باشند.

مشاهده کامل

غزل ۱۷ - بوی پیراهن دلیل راه شد یعقوب را

بوی پیراهن دلیل راه شد یعقوب را
هست از طالب فزون درد طلب مطلوب را ۱

کاه را بال و پر پرواز گردد کهربا
نیست در دست اختیاری سالک مجذوب را ۲

حسن را از دیده های پاک نبود سرکشی
می کشد آیینه بی مانع به بر محبوب را ۳

بوته خاری است جنت مو دیدار تو را
سیر چشمی می کند مکروه هر مرغوب را ۴

بی قراری می شود بال و پر موج خطر
نیست جز تسلیم لنگر بحر پر آشوب را ۵

دید تا درد گران سنگ من بی صبر را
شد زبان شکر امواج بلا ایوب را ۶

از شکستن می شود پوشیده در دل راز عشق
پاره کردن می کند سربسته این مکتوب را ۷

پیش روشن گوهران یک جلوه دارد خار و گل
کی کند صائب تمیز آیینه زشت و خوب را؟ ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۶ - غوطه در دریا دهد آتش عنانی آب را
گوهر بعدی:غزل ۱۸ - من ملایم کردم از آه آسمان سخت را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.