غزل ۲۶ - تشنه خون کرد مستی چشم فتان ترا

تشنه خون کرد مستی چشم فتان ترا
خواب سنگین شد فسانی تیغ مژگان ترا ۱

این لطافت نیست هرگز میوه فردوس را
می توان خوردن به لب سیب زنخدان ترا ۲

حلقه ها در گوش سرو از طوق قمری می کشد
گر به گلشن ره فتد سرو خرامان ترا ۳

دیده شبنم که در پیراهن گل محرم است
حلقه بیرون در باشد گلستان ترا ۴

چون نباشم چشم بر راه نسیم التفات؟
من که پروردم به آب چشم، ریحان ترا ۵

قدر من این بس که چون ابر بهار از آب چشم
تازه دارم خار دیوار گلستان ترا ۶

گر چه افکار تو صائب سر به سر سنجیده است
این غزل مشهور خواهد کرد دیوان ترا ۷