هوش مصنوعی: این متن شعری است که از عشق، رنج، و اندوه سخن می‌گوید. شاعر از درد عشق، ناله‌ها، و تأثیرات آن بر زندگی خود می‌گوید. همچنین، اشاراتی به مفاهیمی مانند اسارت، فریب، و بی‌عدالتی در جامعه دارد. در نهایت، متن به ناتوانی انسان در برابر تقدیر و بی‌اعتباری دنیا اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند انتقاد اجتماعی و ناامیدی ممکن است برای کودکان قابل‌درک نباشد.

غزل ۷۳ - نعل در آتش گذارد روی گرمت بوس را

نعل در آتش گذارد روی گرمت بوس را
زخمی دندان کند لعلت لب افسوس را ۱

ناله و افغان من از لنگر تمکین اوست
بت ز خاموشی به فریاد آورد ناقوس را ۲

خط چنین گر تنگ سازد بر دهانش جای بوس
می کند گنجینه گوهر کف افسوس را ۳

گردش نه آسمان از آه آتشبار ماست
شمع می آرد به چرخ از دود خود فانوس را ۴

دیدن گل از قفس، بارست بر مرغ چمن
رخنه زندان کند دلگیرتر محبوس را ۵

سر ز دنبال خودآرا بر ندارد چشم شور
محضر قتل است حسن بال و پر طاوس را ۶

دیده ای کز مو شکافی پرده سوز غفلت است
خانه صیاد داند خرقه سالوس را ۷

صاحبان کشف بیقدرند در درگاه حق
نیست صائب پیش شاهان رتبه ای جاسوس را ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۲ - هر خسی قیمت نداند ناله شبخیز را
گوهر بعدی:غزل ۷۴ - نیست از راز نهان من خبر جاسوس را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.