غزل ۱۰۴ - هر تنک ظرفی ننوشد خون گرم تاک را

هر تنک ظرفی ننوشد خون گرم تاک را
جامی از فولاد باید آب آتشناک را ۱

عقده دل را به زور اشک نتوان باز کرد
گریه نتواند گره از دل گشودن تاک را ۲

عقل در اصلاح ما بیهوده می سازد دماغ
چون جنون دوری از سر می رود افلاک را؟ ۳

صائب از فکر گلوسوز تو لذت می برد
هر که می داند زبان شعله ادراک را ۴