هوش مصنوعی: این متن شعری است که از مضامین عرفانی، اخلاقی و اجتماعی بهره می‌برد. در آن از مفاهیمی مانند عشق، هوشیاری، مکر و حیله، غفلت و خودنمایی سخن گفته شده است. شاعر با استفاده از استعاره‌ها و تمثیل‌های مختلف مانند یوسف و چاه، شیر و روباه، و ماه و هاله، پیام‌های اخلاقی و عرفانی را به خواننده منتقل می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تمثیل‌های پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۱۹۵ - دلفریبی چون به جولان آورد آن ماه را

دلفریبی چون به جولان آورد آن ماه را
مرد می باید نگه دارد عنان آه را! ۱

غافلان را گوش بر آواز طبل رحلت است
هر تپیدن قاصدی باشد دل آگاه را ۲

عشق مستغنی است از تدبیر عقل حیله گر
شیر کی سازد عصای خود دم روباه را؟ ۳

چون شود هموار دشمن، احتیاط از کف مده
مکرها در پرده باشد آب زیر کاه را ۴

خودنمایی پرده برمی دارد از بالای جهل
نیست عیبی در نشستن جامه کوتاه را ۵

یوسف از مصر غریبی شکوه کافر نعمتی است
یادداری جامه خود کرده بودی چاه را! ۶

بر تهی آغوشی خود گریه صائب می کنم
چون ببینم هاله در آغوش گیرد ماه را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۹۴ - کاسه زانوست جام جم دل آگاه را
گوهر بعدی:غزل ۱۹۶ - نیست پروای فنای خود دل وارسته را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.