غزل ۲۸۷ - زیر شمشیر حوادث پای بر جاییم ما

زیر شمشیر حوادث پای بر جاییم ما
رو نمی تابیم از سیلاب، دریابیم ما ۱

پرده غفلت نمی گردد بصیرت را حجاب
گر چه از پوشیده چشمانیم، بیناییم ما ۲

مطلب ما گوهر عبرت به دست آوردن است
گر به ظاهر همچو طفلان در تماشاییم ما ۳

شبنم ما را ز گل آتش بود در زیر پا
کز نظربازان آن خورشید سیماییم ما ۴

وحشت ما کم نگردد ز اجتماع دوستان
چون الف با هر چه پیوندیم، تنهاییم ما ۵

نیست خواب غفلت ما را به بیداری امید
چون ره خوابیده در دامان صحراییم ما ۶

کرده ایم از خودحسابی نقد بر خود حشر را
فارغ از اندیشه دیوان فرداییم ما ۷

با رفیقان موافق، بند و زندان گلشن است
هر که شد دیوانه، چون زنجیر همپاییم ما ۸

سیل نتواند غبار ما ز کوی یار برد
کز نظربندان آن مژگان گیراییم ما ۹

پیش پا دیدن ز ما صائب نمی آید چو شمع
بس که محو جلوه آن قد رعناییم ما ۱۰