غزل ۳۰۶ - ای در آتش از گل روی تو نعل لاله ها

ای در آتش از گل روی تو نعل لاله ها
ماه رخسار ترا از حلقه خط هاله ها ۱

من که صد خونین جگر را داغ می دادم به طرح
می کنم دریوزه داغ این زمان از لاله ها ۲

ناله سوزان اگر از دل چنین آید به لب
پرده فانوس گردد، پرده تبخاله ها ۳

ای که محو چشم خوبان گشته ای، ایمن مباش
کاین بلاهای سیه دارد عجب دنباله ها ۴

کاروان اشک ما را آتشی در کار نیست
آتش این کاروان است آتشین پر گاله ها ۵

جمع برگردد، پریشان گر رود تیر از کمان
می رسد یکجا به دل فیض پریشان ناله ها ۶

صحبت نیکان بود اکسیر ناقص طینتان
می شود یاقوت در پیمانه گل، ژاله ها ۷

مهر خاموشی شود گل بر دهان بلبلان
هر کجا صائب شود آغاز، خونین ناله ها ۸