غزل ۵۸۶ - کجا نظر به گل و یاسمن بود ما را؟

کجا نظر به گل و یاسمن بود ما را؟
که خارخار، گل پیرهن بود ما را ۱

به ماه مصر ز یک پیرهن مضایقه کرد
چه چشمداشت دگر از وطن بود ما را ۲

به خون نشست عقیق از فروغ عاریتی
چه دلخوشی ز سهیل یمن بود ما را؟ ۳

ببین چه ساده دل افتاده ایم با این بخت
که چشم آب ز چاه ذقن بود ما را ۴

ز نوبهار قناعت به داغ حسرت کرد
حسد به لاله خونین کفن بود ما را ۵

به هر لباس که خواهیم جلوه گر گردیم
نه ایم سرو که یک پیرهن بود ما را ۶

چرا کنیم تنزل به آسمان صائب؟
چنین که خامه، سوار سخن بود ما را ۷