هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و تأثیرات عمیق آن بر زندگی خود سخن میگوید. او با وجود رنجها و خرابیهایی که عشق به بار آورده، هنوز به گرمی و زیبایی آن معترف است. حوادث و ناملایمات زندگی او را ویران کردهاند، اما او همچنان به عشق و اندیشههای پرشور خود پایبند است. شاعر از رنجهای عشق و غیرت میگوید و در نهایت از سخنان آتشین خود دفاع میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است و درک کامل آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و مصیبت ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
غزل ۶۱۷ - اگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مرا
اگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مرا
ز روی گرم، پر از آفتاب کرد مرا ۱
هنوز رنگ عمارت، نگار دستم بود
که ترکتاز حوادث خراب کرد مرا ۲
به هیچ دلشده ای کار تنگ نگرفتم
چرا سپهر به قصر حباب کرد مرا؟ ۳
سرم همیشه ز کیفیت سخن گرم است
که جوش فکر، خم پر شراب کرد مرا ۴
به خون گرم مکافات سوختم جگرش
اگر چه آتش سوزان کباب کرد مرا ۵
خمش کن از سخن آتشین عنان صائب
که تاب شعله غیرت کباب کرد مرا ۶
ز روی گرم، پر از آفتاب کرد مرا ۱
هنوز رنگ عمارت، نگار دستم بود
که ترکتاز حوادث خراب کرد مرا ۲
به هیچ دلشده ای کار تنگ نگرفتم
چرا سپهر به قصر حباب کرد مرا؟ ۳
سرم همیشه ز کیفیت سخن گرم است
که جوش فکر، خم پر شراب کرد مرا ۴
به خون گرم مکافات سوختم جگرش
اگر چه آتش سوزان کباب کرد مرا ۵
خمش کن از سخن آتشین عنان صائب
که تاب شعله غیرت کباب کرد مرا ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۱۶ - چو برگ بر سر حاصل نمی توان لرزید
گوهر بعدی:غزل ۶۱۸ - زبان هر هرزه درایی به جان رساند مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.