غزل ۶۴۵ - ز داغ نیست محابا به درد ساخته را

ز داغ نیست محابا به درد ساخته را
که آتش است گلستان، زر گداخته را ۱

چنان به عهد تو آیین سرکشی شد عام
که در بغل ندهد سرو جای، فاخته را ۲

چو گل ز چهره رنگین به خار غوطه زدیم
شناختیم کنون قدر رنگ باخته را ۳

ز شرم خنجر مژگان بر کشیده او
به خاک کرد نهان مهر، تیغ آخته را ۴

به یک دو هفته مه چارده هلالی شد
دوام نیست ازین بیش حسن ساخته را ۵

شکسته حالی ما شد حصار ما صائب
که از خزان نبود بیم، رنگ باخته را ۶