هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از صائب تبریزی، با استفاده از تصاویر شعری مانند لاله، داغ، و می، به بیان درد عشق و رنج‌های ناشی از آن می‌پردازد. شاعر از عشق به عنوان تجربه‌ای سوزان و دردناک یاد می‌کند که با وجود رنج‌هایش، ارزشمند و زیباست.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با استفاده از استعاره‌های پیچیده، درک این شعر را برای مخاطبان جوان‌تر دشوار می‌سازد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد و رنج عشق ممکن است برای سنین پایین‌تر نامناسب باشد.

غزل ۶۵۹ - حدیث خام مجویید در رساله ما

حدیث خام مجویید در رساله ما
به مهر داغ رسیده است برگ لاله ما ۱

چو جام لاله، می ما چکیده داغ است
کراست زهره که بر لب نهد پیاله ما؟ ۲

چو جامه حرم کعبه می نهد بر چشم
به دست هر که فتد فردی از رساله ما ۳

به داغ سینه مجروح ما مبین زنهار
که خنده در دهن کبک سوخت لاله ما ۴

چو لاله با جگر گرم عشق می بازیم
ز داغ خویش بود عنبرین کلاله ما ۵

ز رزق ما فلک سفله باز می گیرد
درین بساط اگر رم خورد غزاله ما ۶

مکن ز خلوت آغوش ما تهی پهلو
که مه تمام شود در حصار هاله ما ۷

عبث به سینه ما داغ می نهد گردون
که چون سپند جهد مهر از قباله ما ۸

به داغ عشق ملایم نمی شود صائب
دلی که نرم نگردد ز آه و ناله ما ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۵۸ - ز عمر باج ستاند می دو ساله ما
گوهر بعدی:غزل ۶۶۰ - ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.