غزل ۶۸۴ - دلکوب نیست حادثه دنیاپرست را

دلکوب نیست حادثه دنیاپرست را
ماهی ز حرص طعمه فرو خورد شست را ۱

دنیا به اهل خویش ترحم نمی کند
آتش امان نمی دهد آتش پرست را ۲

دست از جهان بشوی که اطفال حادثات
افشانده اند میوه این شاخ پست را ۳

از هر ترنمی دلش از جای می رود
هر کس شنیده است ندای الست را ۴

از بند گشت شورش مجنون زیادتر
زنجیر، تازیانه بود فیل مست را ۵

صائب خموش باش که در مجلس شراب
داروی بیهشی است سخن می پرست را ۶