غزل ۶۸۶ - فصل بهار کرد مصور بهشت را

فصل بهار کرد مصور بهشت را
پر حور ساخت عالم خاکی سرشت را ۱

هر موج سبزه صیقل زنگ کدورت است
از کف درین دو هفته مده طرف کشت را ۲

هر شاخ خشک می دهد از جوی شیر یاد
نقد از شکوفه کرد بهاران بهشت را ۳

شبنم نکرد داغ دل لاله را علاج
نتوان به گریه شست خط سرنوشت را ۴

از باده می پرست ندارد نظر به ظرف
صائب چسان ز کعبه شناسد کنشت را؟ ۵