غزل ۷۲۵ - پیچیده درد هجر تو بر یکدگر مرا

پیچیده درد هجر تو بر یکدگر مرا
شاید غلط به نامه کند نامه بر مرا ۱

از هیچ کس مرا گله ای نیست چون گهر
کز آب خود شده است گره سخت تر مرا ۲

چون نور آفتاب، پر و بال من شود
هر چند روزگار کند پی سپر مرا ۳

باشد ز چشم مور، مرا باغ دلگشا
آید جهان ز بس به نظر مختصر مرا ۴

چون منتهای طلب من محو گشتن است
هر موجه سراب شود راهبر مرا ۵

چون تیر، تا هدف نکنم هیچ جا مقام
بیچاره رهروی که شود همسفر مرا ۶

تا بود چون حباب سبکبار زور قم
باد مراد بود ز موج خطر مرا ۷

چندان که موی بیش ز پیری شود سفید
کوته شود امید چو شمع سحر مرا ۸

در هیچ جا قرار ز شوخی نمی کنی
نظاره تو ساخت پریشان نظر مرا ۹

شستم ز گریه دست که غیر از گداختن
چون شمع نیست حاصلی از چشم تر مرا ۱۰

عشقم چنان ربود که دنیا و آخرت
افتاد چون دو قطره اشک از نظر مرا ۱۱

صائب ز هوش ناقص خود می کشم ملال
خوشوقت باد آنکه کند بی خبر مرا ۱۲

صائب به اهل عشق بود روی حرف من
دل وا شود ز سوختگان چون شرر مرا ۱۳