هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق، گناه، رحمت الهی و رنجهای عاشقی سخن میگوید. او از راه دل و موانع آن مانند خس و خار گناه میگوید و به رحمت خداوند امیدوار است. همچنین، از عشق و فداکاری عاشقان و دردهای آنان یاد میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر وجود دارد که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند گناه و رنجهای عاشقی ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
غزل ۷۳۶ - رفتم ز راه دل خس و خار گناه را
رفتم ز راه دل خس و خار گناه را
کردم به آه همچو کف دست راه را ۱
موج کرم به قیمت اکسیر می خرد
در بحر رحمت تو غبار گناه را ۲
روز ازل به قامت عاشق بریده اند
مانند کعبه، جامه بخت سیاه را ۳
پیش رخ تو زخم دندان حیرت است
دستی که چاک کرد گریبان ماه را ۴
یک گوهر نسفته درین بحر خون نماند
در چشم خود ز بس که شکستم نگاه را ۵
از خوی آتشین تو، چون موی زنگیان
دارند عاشقان تو در سینه آه را ۶
صائب به بخت تیره و روز سیه بساز
از دل ببر هوای زمین سیاه را ۷
کردم به آه همچو کف دست راه را ۱
موج کرم به قیمت اکسیر می خرد
در بحر رحمت تو غبار گناه را ۲
روز ازل به قامت عاشق بریده اند
مانند کعبه، جامه بخت سیاه را ۳
پیش رخ تو زخم دندان حیرت است
دستی که چاک کرد گریبان ماه را ۴
یک گوهر نسفته درین بحر خون نماند
در چشم خود ز بس که شکستم نگاه را ۵
از خوی آتشین تو، چون موی زنگیان
دارند عاشقان تو در سینه آه را ۶
صائب به بخت تیره و روز سیه بساز
از دل ببر هوای زمین سیاه را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۳۵ - طاعت کند سرشک ندامت گناه را
گوهر بعدی:غزل ۷۳۷ - مشمر ز عمر خود نفس ناشمرده را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.