غزل ۷۶۱ - دود از نهاد خلق برآرد گزند ما

دود از نهاد خلق برآرد گزند ما
افتد به کار شعله گره از سپند ما ۱

دل بر نگارخانه صورت نبسته ایم
از شیر ماهتاب شود آب، قند ما ۲

هرگز چنان نشد که درین دشت پر شکار
دست افکند به گردن صیدی کمند ما ۳

یک گام بر مراد دل خود نرفته ایم
در دست گمرهی است عنان سمند ما ۴

بی طاقتان هلاک نسیم بهانه اند
از ماهتاب سوخته گردد سپند ما ۵