غزل ۷۷۸ - عمری است حلقه در میخانه ایم ما

عمری است حلقه در میخانه ایم ما
در حلقه تصرف پیمانه ایم ما ۱

مقصود ما ز خوردن می نیست بی غمی
از تشنگان گریه مستانه ایم ما ۲

در چشم ناقصان جهان گر چه نارسیم
چون باده، جوش سینه میخانه ایم ما ۳

عشاق را به تیغ زبان گرم می کنیم
چون شمع، تازیانه پروانه ایم ما ۴

گر از ستاره سوختگان عمارتیم
چون جغد، خال گوشه ویرانه ایم ما ۵

عمری است رفته ایم ازین خاکدان برون
بی درد را خیال که در خانه ایم ما ۶

چون خواب اگر چه رخت اقامت فکنده ایم
تا چشم می زنی به هم، افسانه ایم ما ۷

از نورسیدگان خرابات نیستیم
چون خشت، پا شکسته میخانه ایم ما ۸

جز جستجوی رزق نداریم هیچ کار
چون آسیا به گرد، پی دانه ایم ما ۹

در مشورت اگر چه گشاد جهان ز ماست
سرگشته تر ز سبحه صد دانه ایم ما ۱۰

از ما زبان خامه تکلیف کوته است
این شکر چون کنیم که دیوانه ایم ما؟ ۱۱

مهربتان در آب و گل ما سرشته اند
صائب خمیر مایه بتخانه ایم ما ۱۲