غزل ۷۸۶ - روشن چسان شود به تو سوز نهان ما؟

روشن چسان شود به تو سوز نهان ما؟
چون شمع کشته است زبان در دهان ما ۱

در چشم ما ز گریه شادی نشان مجوی
این چشمه متاع ندارد دکان ما ۲

ما این چنین که بر سر شاخ بهانه ایم
بر هم زند نسیم گلی آشیان ما ۳

نی کوچه می دهد نفس ما چو بگذرد
غافل مشو ز ناله آتش زبان ما ۴

روشن شود فتیله مغز هما، اگر
غافل کند نمکچشی از استخوان ما ۵

گردش ز بس که فاخته پر در پر همند
خاکستری است جامه سرو روان ما ۶