هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی، با تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به توصیف لاله‌ها می‌پردازد که نماد عشق، فداکاری و رنج هستند. لاله‌ها در خاک و خون نشسته‌اند، با شعله‌های بی‌قرار مقایسه شده‌اند و به‌عنوان موجوداتی که از خون خود باده می‌سازند، توصیف شده‌اند. شعر به مفاهیمی مانند عشق، فداکاری، مرگ و زیبایی می‌پردازد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است و از استعاره‌های پیچیده استفاده می‌کند که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره‌های به خون و مرگ ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.

غزل ۸۰۰ - از دست و تیغ عشق فگارند لاله ها

از دست و تیغ عشق فگارند لاله ها
در خاک و خون نشسته یارند لاله ها ۱

در دیده بصیرت پروانه طینتان
فانوس شمع چهره یارند لاله ها ۲

باشند همچو شعله جواله بی قرار
بر خار و خس اگر چه سوارند لاله ها ۳

تا سر کشیده اند، به پایان رسیده اند
کم عمرتر ز شعله خارند لاله ها ۴

یک نصف خون تازه و یک نصف مشک تر
چون نافه غزال تتارند لاله ها ۵

در آتشند و خنده مستانه می زنند
با داغ دل، گشاده عذارند لاله ها ۶

در شیشه حسن باده لعلی عیان شود
آیینه دار روی بهارند لاله ها ۷

در خون دهند غوطه تمنای بوسه را
دست نگاربسته یارند لاله ها ۸

زان هرگز از خمار نگردند زرد روی
کز خون خویش باده گسارند لاله ها ۹

کردند خون خود به تماشاییان حلال
از سرگذشتگان بهارند لاله ها ۱۰

با چهره شکفته آن آتشین عذار
دلمرده تر ز شمع مزارند لاله ها ۱۱

با نور آفتاب چه باشد فروغ شمع؟
با روی یار، در چه شمارند لاله ها ۱۲

صائب ز خون خود می گلرنگ می خورند
زان ایمن از گزند خمارند لاله ها ۱۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۳
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۹۹ - وقت است سربرآورد از خاک، لاله ها
گوهر بعدی:غزل ۸۰۱ - گر صافدلی هست شراب است در اینجا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.