هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از صائب تبریزی، بیانگر تأثیرات عمیق عشق و جذبههای آن بر روح و روان انسان است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند چشم مست، زلف سیاه، باد بهار و گلزار، حالات مختلف عشق و تأثیرات آن را توصیف میکند. همچنین، اشارههایی به مفاهیمی مانند بیداری، غفلت، درد و درمان دارد که نشاندهنده جنبههای عرفانی شعر است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات مورد استفاده نیاز به دانش ادبی و تجربه زندگی بیشتری دارد تا به خوبی درک شوند.
غزل ۸۳۰ - چشم همیشه مستت خمار کرد ما را
چشم همیشه مستت خمار کرد ما را
زلف سبک عنانت سیار کرد ما را ۱
در خواب عقل بودیم در زیر سایه گل
باد بهار عشقت بیدار کرد ما را ۲
داروی دردمندی از ما مسیح می برد
بیمارداری دل بیمار کرد ما را ۳
گل کرد راز پنهان در داغ غوطه خوردیم
این خارخار آخر گلزار کرد ما را ۴
توفیق چون درآید عصیان دلیل راه است
رطل گران غفلت هشیار کرد ما را ۵
چون گل ز ساده لوحی در خواب ناز بودیم
اشک وداع شبنم بیدار کرد ما را ۶
روزی چنان که باید آماده است صائب
اندیشه فزونی سیار کرد ما را ۷
زلف سبک عنانت سیار کرد ما را ۱
در خواب عقل بودیم در زیر سایه گل
باد بهار عشقت بیدار کرد ما را ۲
داروی دردمندی از ما مسیح می برد
بیمارداری دل بیمار کرد ما را ۳
گل کرد راز پنهان در داغ غوطه خوردیم
این خارخار آخر گلزار کرد ما را ۴
توفیق چون درآید عصیان دلیل راه است
رطل گران غفلت هشیار کرد ما را ۵
چون گل ز ساده لوحی در خواب ناز بودیم
اشک وداع شبنم بیدار کرد ما را ۶
روزی چنان که باید آماده است صائب
اندیشه فزونی سیار کرد ما را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۸۲۹ - از سوز عشق چون شمع راحت کجاست ما را؟
گوهر بعدی:غزل ۸۳۱ - بی قدر ساخت خود را، نخوت فزود ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.