هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غنایی از صائب تبریزی است که با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، احساسات شاعر را نسبت به معشوق بیان میکند. شاعر از عناصری مانند موی معشوق، طوطی خوشکلام، فاخته، سرو، مرغ چمن و... برای توصیف زیباییها و دردهای عشق استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا غیرجذاب باشد.
غزل ۸۵۰ - شانه زند چو کلک من طره مشکفام را
شانه زند چو کلک من طره مشکفام را
سرمه خامشی دهد طوطی خوش کلام را ۱
فاخته کو، که بوسه بر کنج دهان من زند؟
سرو پیاده گفته ام شیشه سبز فام را ۲
مرغ چمن رمیده ام زخمی خار آشیان
کی به بهشت می دهم حلقه چشم دام را ۳
در ته پای سرو می نشأه بلند می دهد
ساقی سبز خوش بود باده لعل فام را ۴
تیغ دو دسته گر زند خار به چشم روشنم
شعله من نمی کشد دشنه انتقام را ۵
رحم به تیره روزی صائب دلشکسته کن
دور کن از عذار خود طره مشکفام را ۶
سرمه خامشی دهد طوطی خوش کلام را ۱
فاخته کو، که بوسه بر کنج دهان من زند؟
سرو پیاده گفته ام شیشه سبز فام را ۲
مرغ چمن رمیده ام زخمی خار آشیان
کی به بهشت می دهم حلقه چشم دام را ۳
در ته پای سرو می نشأه بلند می دهد
ساقی سبز خوش بود باده لعل فام را ۴
تیغ دو دسته گر زند خار به چشم روشنم
شعله من نمی کشد دشنه انتقام را ۵
رحم به تیره روزی صائب دلشکسته کن
دور کن از عذار خود طره مشکفام را ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۸۴۹ - دل زهر نقش گشته ساده مرا
گوهر بعدی:غزل ۸۵۱ - ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
