غزل ۹۰۸ - ندیده چشم چنین آهوی ختا در خواب

ندیده چشم چنین آهوی ختا در خواب
که سر زند ز لبش حرف آشنا در خواب ۱

غزال قدس به آن چشم نیمخواب که هست
به گرد چشم سیاهش رسد کجا در خواب ۲

شبی گذشت ترا خوش که از پریشانی
نرفت یک مژه تا صبح چشم ما در خواب ۳

ز بیم بوسه شکاران بوالهوس پیشه (است)
که حرف می زند آن چشم سرمه سا در خواب ۴

سحر شکفته تر از گل ز خواب برخیزد
به دست طفل گذارند چون حنا در خواب ۵

ز بخت سبز امیدم همین بود صائب
که لعل یار ببوسم به مدعا در خواب ۶