هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی، به موضوعاتی مانند گذر زمان، غفلت انسان، عشق و زیباییهای طبیعت میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند شتر گسسته از مهار و بنای خانه بر آب، به بیثباتی زندگی و غفلت انسان اشاره میکند. همچنین، در ابیاتی به توصیف زیبایی چشم یار و تأثیر شعر بر روح و روان پرداخته است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.
غزل ۹۰۹ - غضب ستیزه گر و عقل قهرمان در خواب
غضب ستیزه گر و عقل قهرمان در خواب
شتر گسسته مهارست و ساربان در خواب ۱
گذشت عمر چو آب روان و ما غافل
بنای خانه بر آب است و پاسبان در خواب ۲
چگونه چشم تو در خواب حرف می گوید؟
ز شوق حرف زنم با تو آنچنان در خواب ۳
اگر نه قوت سحرست، چشم یار چرا
کشیده دارد ز ابروی خود کمان در خواب؟ ۴
سواد شعر تو صائب جلای چشم دهد
ندیده است چنین سرمه اصفهان در خواب ۵
شتر گسسته مهارست و ساربان در خواب ۱
گذشت عمر چو آب روان و ما غافل
بنای خانه بر آب است و پاسبان در خواب ۲
چگونه چشم تو در خواب حرف می گوید؟
ز شوق حرف زنم با تو آنچنان در خواب ۳
اگر نه قوت سحرست، چشم یار چرا
کشیده دارد ز ابروی خود کمان در خواب؟ ۴
سواد شعر تو صائب جلای چشم دهد
ندیده است چنین سرمه اصفهان در خواب ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۰۸ - ندیده چشم چنین آهوی ختا در خواب
گوهر بعدی:غزل ۹۱۰ - عرق فشانی آن گلعذار را دریاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
