هوش مصنوعی: این متن شعری است که با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند پروانه و آتش، به موضوع عشق و اشتیاق می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که عشق و جذابیت از هم جدا نیستند و هر کسی که عشق را دست کم بگیرد، شکست خواهد خورد. همچنین، به رابطه‌ی پیچیده‌ی بین عقل و عشق اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به درک ادبی نسبتاً بالایی دارد.

غزل ۱۰۱۰ - هر که چون پروانه بی باک، مست آتش است

هر که چون پروانه بی باک، مست آتش است
هر کجا پر می زند بر روی دست آتش است ۱

ربط ما با داغ عالمسوز عشق امروز نیست
سالها شد این سمندر شیر مست آتش است ۲

نیست حسن و عشق را از هم جدایی جز به نام
هر که بر پروانه خندد در شکست آتش است ۳

نفس اگر بر عقل غالب شد، همان مغلوب اوست
دود بر آتش سوار و زیر دست آتش است ۴

مصرع صائب جگرسوزست چون تیر شهاب
این خدنگ گرمرو، گویا ز شست آتش است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۰۰۹ - پرده شرم و حیا را باده ناب آتش است
گوهر بعدی:غزل ۱۰۱۱ - شهپر پروانه ما را جلا در آتش است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.