غزل ۱۰۲۴ - سعی در تحصیل اسباب جهان بی حاصل است

سعی در تحصیل اسباب جهان بی حاصل است
آنچه نتوان برد با خود، جمع آن بی حاصل است ۱

نیل چشم زخم می باید سعادتمند را
شکوه کردن ای هما از استخوان بی حاصل است ۲

می نماید هر چه هست آیینه از زیبا و زشت
خودستایی در حضور عارفان بی حاصل است ۳

خاک در چشم توقع زن که در ایام ما
دولت بیدار چون خواب گران بی حاصل است ۴

دانه از خاک فراموشان نمی آید برون
گریه کردن بر مزار رفتگان بی حاصل است ۵

حاصلی جز بار دل نتوان ز سرو و بید یافت
عرض حاجت پیش این بی حاصلان بی حاصل است ۶

چشم ریزش داشتن از چرخ مینایی خطاست
پیش ابر خشک وا کردن دهان بی حاصل است ۷

نیست ممکن چرخ کجرو راست گردد با کسی
راستی چون تیر جستن از کمان بی حاصل است ۸

حق شناسان بی نیازند از دلیل و رهنما
چون شود منزل عیان، سنگ نشان بی حاصل است ۹

وقت خط سبز صائب غافل از خوبان مشو
در بهاران تن زدن در آشیان بی حاصل است ۱۰