غزل ۱۰۵۳ - حاصل شمشیر برق از کشت ما خون خوردن است

حاصل شمشیر برق از کشت ما خون خوردن است
باد دستی خرمن ما را دعای جوشن است ۱

وقت ما از رخنه سهلی پریشان می شود
جنت در بسته ما خانه بی روزن است ۲

دست شستن از حیات عاریت در زندگی
قطره خود را به دریای بقا پیوستن است ۳

نور می گردد غذا در جسم پاک قانعان
خانه زنبور از شهد مصفا روشن است ۴

جاهلان را پرده پوشی نیست بهتر از سکوت
پای خواب آلود بیدارست تا در دامن است ۵

رزق برق است آنچه می داری دریغ از خوشه چین
خرمنی کز باد دستی جمع گردد خرمن است ۶

دل درون سینه من همچو پیکان در بدن
می نماید ساکن، اما روز و شب در رفتن است ۷

بهر عبرت چشم صائب می گشایم گاه گاه
ورنه باغ دلگشای من نظر پوشیدن است ۸