غزل ۱۰۸۱ - آبروی حسن از مژگان نمناک من است

آبروی حسن از مژگان نمناک من است
صیقل آیینه رویان دیده پاک من است ۱

از نگاه آشنایی می توان کشتن مرا
حلقه های چشم خونریز تو فتراک من است ۲

داغ دارد پیچ و تاب جوهر من خصم را
خار در پیراهن آتش ز خاشاک من است ۳

مدعای هر دو عالم قابل اقبال نیست
ورنه محراب اجابت سینه چاک من است ۴

می چکد از سیلی هر برگ خون از چهره ام
گر چه آب زندگانی در رگ تاک من است ۵

چون هدف تا خاکساری پیشه خود کرده ام
هر کجا تیر جگردوزی است در خاک من است ۶

بر رخ دلدار صائب تا غبار خط نشست
کلفت روی زمین بر جان غمناک من است ۷