غزل ۱۱۸۰ - گردش گردون به چشمم گردش پیمانه است

گردش گردون به چشمم گردش پیمانه است
عالم از کیفیت حسن تو یک میخانه است ۱

گرد سرگشتن به یاد می پرستان می دهد
خط مشکینی که بر دور لب پیمانه است ۲

گریه کردن را دلی می باید از گل شادتر
شاهد این حرف رنگین، گریه مستانه است ۳

ذوق رسوایی مرا از خانه بیرون می کشد
سنگ طفلان کهربای مردم دیوانه است ۴

عالمی را نقطه خال لبش بیهوش کرد
نقل این مجلس به صد کیفیت پیمانه است ۵

بالش بخت مرا ریحان تر در کار نست
خواب مخمل بی نیاز از منت افسانه است ۶

صائب از من چند پرسی آشنای کیستی؟
آشنارویی که دارم معنی بیگانه است ۷