هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی بیانگر اندیشههای عمیق و عاشقانه است. شاعر از نازآفرینی و ریشهدواندن عشق در هر دلی سخن میگوید، از ویرانی و فرسودگی زندگی میگذرد و به مقاومت در برابر حوادث اشاره میکند. همچنین، او از عشق خود میگوید که در میان قحط عاشقان پنهان مانده و پیشرفت میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عاشقانه است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای سنین پایینتر قابل درک نباشد.
غزل ۱۱۹۲ - زان قد نازآفرین در هر دلی اندیشه ای است
زان قد نازآفرین در هر دلی اندیشه ای است
این نهال شوخ را در هر زمینی ریشه ای است ۱
از سر ویرانیم بگذر که از فرسودگی
پای دیوار مرا هر برگ کاهی تیشه ای است ۲
در خراباتی که ما دریا کشان می می کشیم
فتنه آخر زمان آنجا کم از ته شیشه ای است ۳
من که چون شیر از کمینگاه قضا غافل نیم
سینه ام از تیر باران حوادث بیشه ای است ۴
عشق من صائب ز قحط عاشقان در پرده ماند
می کند کارش ترقی هر که را هم پیشه ای است ۵
این نهال شوخ را در هر زمینی ریشه ای است ۱
از سر ویرانیم بگذر که از فرسودگی
پای دیوار مرا هر برگ کاهی تیشه ای است ۲
در خراباتی که ما دریا کشان می می کشیم
فتنه آخر زمان آنجا کم از ته شیشه ای است ۳
من که چون شیر از کمینگاه قضا غافل نیم
سینه ام از تیر باران حوادث بیشه ای است ۴
عشق من صائب ز قحط عاشقان در پرده ماند
می کند کارش ترقی هر که را هم پیشه ای است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۹۱ - لب چو گردد خالی از عقد سخن، خمیازه ای است
گوهر بعدی:غزل ۱۱۹۳ - شد چو عالمگیر غفلت، جاهل و دانا یکی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
