غزل ۱۲۵۶ - صیقل آیینه دل غیر آه سرد نیست

صیقل آیینه دل غیر آه سرد نیست
هر که را در دل نباشد آه، مرد درد نیست ۱

ای که خود را در دل ما زشت منظر دیده ای
رنگ خود را چاره کن، آیینه ما زرد نیست ۲

دیده را در بسته وقف حسرت او کرده ایم
از نسیم مصر مارا چشم راه آورد نیست ۳

میکشان در روز باران خسرو وقت خودند
ابر گوهربار، کم از گنج باد آورد نیست ۴

سینه صافان را غباری گر بود بر چهره است
در درون خانه آیینه راه گرد نیست ۵

سنگ در عصمت سرای جام جم می افکند
گر نریزد خون واعظ دختر رزمرد نیست! ۶

روز باران، گر شب آدینه باشد، می کشد
صائب ما در میان میکشان بی درد نیست ۷