غزل ۱۲۵۵ - روز وصل است و دل غم دیده ما شاد نیست

روز وصل است و دل غم دیده ما شاد نیست
طفل ما در صبح نوروزی چنین آزاد نیست ۱

ای نسیم از زلف او بردار دست رعشه دار
ناخن این کار در سر پنجه شمشاد نیست ۲

داغ چندین لاله و گل دید و خاکستر نشد
مرغ جان سختی چو من در بیضه فولاد نیست ۳

تا به گردن زیر بار منت نشو و نماست
سرو از بار تعلق در چمن آزاد نیست ۴

بر سر آزادطبعان، سایه بال هما
در گرانی هیچ کم از تیشه فولاد نیست ۵

از نگاه عجز ما شمشیر می افتد ز دست
دیده ما را نبستن صرفه جلاد نیست ۶

تیشه را بایست اول بر سر خسرو زدن
جوهر مردانگی در طینت فرهاد نیست ۷

پیش عاشق در بلا بودن به از بیم بلاست
مرغ زیرک بی سراغ خانه صیاد نیست ۸

دست ارباب قلم را یکقلم بر چوب بست
در سخن چون صائب ما هیچ کس استاد نیست ۹