غزل ۱۲۹۹ - بار بر مجنون ما جمعیت اطفال نیست

بار بر مجنون ما جمعیت اطفال نیست
خانه آیینه تنگ از کثرت تمثال نیست ۱

خاک زن در چشم خودبینی که از آب حیات
سد اسکندر به جز آیینه اقبال نیست ۲

مزرع امید را آب تنک برق فناست
عیش را ناقص کند جامی که مالامال نیست ۳

قطع امید از تهی چشمان عالم کرده ایم
کشت ما را چشم آب از چشمه غربال نیست ۴

وقت آن درویش قانع خوش که از خوان نصیب
لقمه ای دارد که چشم شورش از دنبال نیست ۵

مهر خاموشی است حجت بر مزاج مستقیم
رفتن تب را دلیلی بهتر از تبخال نیست ۶

گفتگوی معرفت کم کن که اهل حال را
حجت ناطق به غیر از ترک قیل و قال نیست ۷

بی نیاز از هاله باشد خوبی ماه تمام
ساق چون افتاد سیمین حاجت خلخال نیست ۸

سعی در جمعیت دل کن کز این عبرت سرا
آنچه نتوان برد از اسباب با خود، مال نیست ۹

دیده اهل هوس دایم بود در سیر و دور
نقطه را آسودگی در قرعه رمال نیست ۱۰

مرکز پرگار سرگردانی بی منتهاست
هر سر بی حاصلی کز فکر زیر بال نیست ۱۱

نیست صائب بر حریصان جمع سیم و زر گران
از گرانباری غباری بر دل حمال نیست ۱۲