غزل ۱۳۱۰ - نیست یک شادی که انجامش به غم پیوسته است

نیست یک شادی که انجامش به غم پیوسته است
از لب خندان به جز خون در دهان پسته نیست ۱

یک دل آسوده نتوان یافت در زیر فلک
در بساط آسیا یک دانه نشکسته نیست ۲

در رحم اطفال از تحصیل روزی فارغند
مانع رزق مقدر خانه دربسته نیست ۳

از سبکرو نقش هیهات است ماند بر زمین
رهنوردی را که باشد نقش پا، آهسته نیست ۴

فارغ است از امتداد قطره های اشک من
آن که می گوید گره در رشته نگسسته نیست ۵

از می لعلی نمی گردد بدخشان سینه اش
دست هر کس چون سبو در زیر سر پیوسته نیست ۶

می توان ره برد از سیما به کنه هر کسی
شاهدی گلزار رنگین را به از گلدسته نیست ۷

پیش ما صائب که هر صیدی به دام آورده ایم
هیچ صیدی در جهان چون معنی برجسته نیست ۸