غزل ۱۳۵۵ - می توان از گلشن فردوس دست افشان گذشت

می توان از گلشن فردوس دست افشان گذشت
از تماشای بناگوش بتان نتوان گذشت ۱

یک سر مو بر تنم بی پیچ و تاب عشق نیست
تا کدامین آتشین جولان ازین میدان گذشت ۲

خاکمال خجلت همکار خوردن مشکل است
از غبار خط او یارب چه بر ریحان گذشت ۳

خنده سایل بلاگردان برق آفت است
وای بر کشتی که از وی خوشه چین گریان گذشت ۴

آب می گردد به چشم از مهر و از تاب رخش
اشک نتواند مرا از سایه مژگان گذشت ۵

چشم آخربین به استقبال آفتاب می رود
عمر ما چون نوح در اندیشه طوفان گذشت ۶

اهل معنی را به صورت هست ربط معنوی
چون تواند صائب از نظاره خوبان گذشت؟ ۷